Dla jednych wyglądają jak urocze przybysze z innej planety, dla innych budzą kontrowersje. Jedno jest pewne – koty bez sierści nikogo nie pozostawiają obojętnym. Choć Sfinks Kanadyjski jest ikoną tej grupy, świat „nagich” kotów jest znacznie bogatszy i obejmuje rasy takie jak Peterbald czy Doński Sfinks.
W 2026 roku popularność tych ras w Polsce stale rośnie. Właściciele cenią je nie tylko za egzotyczny wygląd, ale przede wszystkim za niesamowity, „psi” charakter. Jednak przed zakupem każdy zadaje sobie kluczowe pytanie: czy łyse koty są trudne w utrzymaniu? W tym artykule na mojswiatzwierzat.pl rozwiewamy wątpliwości, omawiamy specyfikę pielęgnacji i przedstawiamy ranking najpopularniejszych ras bez futra.
Skąd wzięły się łyse koty? Kaprys natury
Wbrew powszechnej opinii, koty bez sierści nie są wynikiem inżynierii genetycznej ani eksperymentów laboratoryjnych. To efekt naturalnej, spontanicznej mutacji genetycznej, którą hodowcy postanowili utrwalić.
Co ciekawe, historia zna „nagie koty” już od czasów Azteków, ale współczesne rasy wywodzą się z XX wieku. Warto wiedzieć, że większość tych kotów nie jest idealnie „łysa”. Ich skóra pokryta jest delikatnym meszkiem, który w dotyku przypomina ciepłą brzoskwinie lub zamsz. To właśnie ta niezwykła faktura skóry i wysoka temperatura ciała sprawiają, że głaskanie sfinksa jest uzależniające.
Najpopularniejsze rasy kotów bez sierści
Choć dla laika wszystkie wyglądają podobnie, różnią się genetyką, budową ciała i pochodzeniem.
1. Sfinks Kanadyjski (Canadian Sphynx) – Klasyk gatunku
To najstarsza i najbardziej znana rasa, zapoczątkowana w Toronto w 1966 roku.
-
Wygląd: Skóra jest bardzo pomarszczona (zwłaszcza u kociąt). Ma szeroką klatkę piersiową i brzuch, który zawsze wygląda na lekko zaokrąglony (tzw. „pełny brzuszek po obiedzie”).
-
Genetyka: Brak sierści wynika z genu recesywnego. Oznacza to, że aby uzyskać łysy miot, oboje rodzice muszą być nosicielami tego genu.
2. Doński Sfinks (Don Sphynx) – Rosyjska siła
Rasa odkryta w Rostowie nad Donem w latach 80. Często mylony z Kanadyjskim, ale genetycznie zupełnie inny.
-
Wygląd: Bardziej muskularny, o migdałowych oczach.
-
Genetyka: Posiada dominujący gen utraty sierści. Co ciekawe, zimą Dońskie Sfinksy mogą zapuścić delikatną, rzadką sierść na ogonie i klatce piersiowej, którą gubią wiosną.
3. Peterbald – Petersburski arystokrata
To wynik skrzyżowania Dońskiego Sfinksa z Kotem Orientalnym Krótkowłosym.
-
Wygląd: Niezwykle smukły, elegancki, o długim pyszczku i wielkich uszach (typ orientalny). Wygląda jak „nagi syjam”.
-
Odmiany: Peterbaldy mogą być całkowicie łyse (gummy), mieć meszek (flock/velour) lub nawet posiadać szorstką sierść (brush).
4. Nowe hybrydy: Elf i Bambino
W świecie hodowli pojawiają się też rasy eksperymentalne:
-
Elf: Krzyżówka Sfinksa z Amerykańskim Curlem (uszy wywinięte do tyłu).
-
Bambino: Krzyżówka Sfinksa z Munchkinem (krótkie łapki).
Pielęgnacja: Czy Sfinks jest trudny w obsłudze?
Odpowiedź brzmi: Nie jest trudny, ale jest wymagający. Pielęgnacja łysego kota różni się drastycznie od dbania o kota futrzastego. Nie musisz go czesać, ale musisz go… myć.
1. Kąpiele i Sebum
Sierść u zwykłego kota wchłania naturalne oleje (sebum) produkowane przez skórę. Sfinks sierści nie ma, więc sebum gromadzi się na skórze, tworząc tłustą, brązowawą warstwę.
-
Co robić: Sfinksa trzeba kąpać. Częstotliwość zależy od konkretnego kota – zazwyczaj raz na 1–2 tygodnie. Używamy do tego delikatnych szamponów dla niemowląt lub specjalistycznych kosmetyków dla zwierząt o neutralnym pH.
-
Uwaga: Zbyt częste kąpiele mogą przesuszyć skórę i paradoksalnie zwiększyć produkcję łoju!
2. Uszy i Pazury
-
Uszy: Sfinksy nie mają włosów wewnątrz małżowiny usznej, które zatrzymywałyby brud. Dlatego produkują dużo woskowiny. Uszy należy czyścić raz w tygodniu.
-
Pazury: W wałach paznokciowych również gromadzi się ciemna, tłusta wydzielina. Wymaga ona regularnego usuwania podczas obcinania pazurków.
3. Ochrona przed słońcem i zimnem
Nagi kot jest bezbronny wobec warunków atmosferycznych.
-
Zima: Koty te marzną. Jeśli w domu jest chłodno, Sfinks potrzebuje sweterka lub bluzy. Zimą chętnie śpią pod kołdrą lub na kaloryferze (uwaga na oparzenia!).
-
Lato: Skóra Sfinksa opala się tak samo jak ludzka! Bezpośrednie słońce może spowodować poparzenia. Należy unikać „smażenia się” kota na słońcu lub stosować kremy z filtrem dla zwierząt.
Charakter – Pies w kocim ciele
Jeśli zdecydujesz się na trudy pielęgnacji, Sfinks wynagrodzi Ci to charakterem, który jest legendarny.
-
Ciepłolubne przytulasy: Ze względu na brak futra, Sfinksy zawsze szukają źródła ciepła. Tym źródłem jesteś Ty. Będą spać z Tobą w łóżku, siedzieć na kolanach i wchodzić pod bluzę.
-
Ekstrawertycy: To nie są koty, które chowają się pod szafą, gdy przychodzą goście. Sfinks przywita każdego w drzwiach i sprawdzi zawartość torebek.
-
Aktywność: Są zwinne, skoczne i bardzo inteligentne. Potrafią aportować i uczyć się sztuczek.
Tabela porównawcza: Sfinks Kanadyjski vs. Doński vs. Peterbald
Wielu opiekunów myli te rasy. Oto kluczowe różnice:
| Cecha | Sfinks Kanadyjski (SPH) | Doński Sfinks (DSP) | Peterbald (PBD) |
| Pochodzenie | Kanada (1966) | Rosja (1987) | Rosja (1994) |
| Genetyka | Gen recesywny (hr) | Gen dominujący (HBD) | Gen dominujący (HBD) |
| Budowa ciała | Krępa, zaokrąglony brzuch („gruszka”) | Muskularna, mocna kość | Smukła, orientalna, długa („rurka”) |
| Głowa | Nieco krótsza, „cytrynowa” | Kanciasta, wyraźne kości policzkowe | Długa, prosta, wielkie uszy |
| Wąsy | Zazwyczaj brak lub połamane | Często poskręcane (wibrysy) | Często poskręcane lub brak |
| Charakter | Wesoły, towarzyski | Zrównoważony, lojalny | Głośny, aktywny, „lepki” |
Rasy kotów bez sierści to propozycja dla osób, które szukają niezwykłej więzi ze zwierzęciem i nie boją się rutynowych zabiegów pielęgnacyjnych. Choć wymagają kąpieli i ubranek zimą, odwdzięczają się miłością, której intensywność trudno porównać z jakąkolwiek inną rasą.
Dla wielu właścicieli Sfinks to nie tylko kot – to styl życia. Jeśli raz pokochasz tę aksamitną skórę i gorące ciałko przytulone do Twojego boku, prawdopodobnie nigdy nie wrócisz już do ras z futrem.
Najczęściej zadawane pytania
1. Czy koty bez sierści są hipoalergiczne (nie uczulają)?
To największy mit! Koty uczulają głównie przez białko Fel d 1 zawarte w ślinie i naskórku, a nie przez samą sierść. Sfinksy myją się i produkują naskórek tak jak inne koty. Co więcej, ich sebum może być silnym alergenem. Są jednak polecane dla astmatyków, ponieważ nie „pylą” sierścią w powietrzu.
2. Czy Sfinksy trzeba smarować balsamem?
Zazwyczaj nie jest to konieczne, a wręcz niewskazane (może zatykać pory). Skóra zdrowego Sfinksa radzi sobie sama. Balsamów używamy tylko na zlecenie weterynarza w przypadku przesuszenia lub problemów dermatologicznych.
3. Czy koty bez sierści mają wąsy?
To zależy. Sfinksy Kanadyjskie często nie mają wąsów lub są one bardzo krótkie i połamane. Sfinksy Dońskie i Peterbaldy mogą mieć poskręcane, kędzierzawe wibrysy. Nie przeszkadza im to jednak w funkcjonowaniu.
4. Czy kot bez sierści może wychodzić na dwór?
Tylko pod ścisłym nadzorem i w odpowiednich warunkach (smycz/woliera). Są narażone na zimno, poparzenia słoneczne oraz urazy skóry (brak futra nie chroni przed zadrapaniami czy ukąszeniami owadów).
5. Dlaczego Sfinks zostawia brązowe plamy?
To naturalne sebum (łój) zmieszane z kurzem i potem. Jeśli kot nie jest regularnie kąpany lub przecierany chusteczkami, może brudzić jasną pościel lub ubrania właściciela. To cena za posiadanie „nagiego” przyjaciela.







